sebuah kesenangan yang kadang membawa kita lupa akan segala-galanya, itulah yang biasa dengan nama tenarnya HOBBY. bahkan aku sendiri mempunyai sebuah hobby yang kadang orang mengatakan hobby saya sangatlah unik tidak seperti kebanyakan orang. namun bagi saya kesenangan yang aku lakukan memang kadang membuat diri saya lupa dan lupa dan lupa……………………………. kesenangan saya saat ini adalah melihat sungai, gunung dan hamparan sawah…. maklum aku hidup dipedesaan. barangkali apabila aku nantinya harus tinggal di kota bagamana nasib kesenanganku tersebut……………… GIMANA DONG KALO DUNIA NANTINYA TIDAK ADA SAWAH….. SUNGAI DAN … GUNUNG………………… TOLONG DONG…………………..???????? khususnya di INDONESIA…………..
JAGAD TAN SOYO RAME
Panggonan kang wingit wis padang, kaniasan lampu lan bangunan
setan-setan podo nggolek panggonan, nanging poro setan kebingungan. mergo wit-witan wis kanggo rebutan (jarah hutan) setan sidang mlebu kamar sembayang, setan membo-membo aweh nggo padang, nganti ra kroso jebul negoro bangkrut utang (kasus kredit macet)
JAGAD TAN SOYO INDAH
menungso rame podo golek wah, nganti wedi keno belet sawah, sak-iki wis ora ono medi sawah mergo sawah wis dadi omah. manungso sing ora biso urip wah rame-rame podo ngulu ngalap berkah kiblat wis ora ono nimg mekkah nanging ono panggonan sing salah. kiblat pindah ono ing kuburan sing nggowo sejarah.
ning kono manungso podo ngalap berkah kasebab wong urip sak-iki podo susahketambah roso resah mergo negoro tambah AKEH masalah.
RAMENING JAGAD INDAHING JAGAD
Koyo-koyo bumi meh kiyamat. (Tsunami, gempa, Lapindo dll) manungso ngomong sak-omong lali ora nggowo kalimat opo maneh bab sholat, koyo percoyo roso ati lungo minggat.
ONONE WEDI LAN WEDI
urip nang negoro iki rasane tan soyo nggegirisi, koyo wis ora ono menungso sing dipanuti,
maling gede podo minggat maling cilik podo disikat, untung isih ono dino jumat
JAGAD RA SIDO KIYAMAT

April 15, 2008 pukul 8:22 am |
MAUKAH BERJALAN BERSAMAKU?
mengembara dalam padang gersang
melewati tandusnya hati
dimana benak-benak belukar tlah mengering
kudapati berlian yang tersembunyi
di balik bilik-bilik batu kerasnya kalbu
…
itu bukan punyaku
berjalan terus menyusuri kesendirian
memunguti ranting-ranting patah
..hidup & kematian..
lihat.. matahari hampir tenggelam
biar kupungut ranting-ranting itu
sebentar gelap kan datang
kujadikan api unggun
bersama diriku terbakar
asaku tuk menerangi kegelapan nanti malam
makasih mo aja dong
kalo bisa jangan berjalan bersama mas arjun…. berjalan berdampingan seiring sejalan, kompak dech. terus hampir identik dengan lagu lir-ilir by supported sunan kalijaga………………………. terus gemah ripah loh jinawe toto tentrem karto raharjo…… thanks
April 15, 2008 pukul 8:26 am |
mari jadikan diri kita kayu yang terbakar demi api unggun bangsa ini
gebyaring jagad pindha manising madu
mukti wibawa amung sesinglon
regeding kalbu getering nafsu
nulya aywa den pepetri
sansoyowengi sang woro tambah mbrengengeng,
leres leres pitutur engkang sepuh
tambah soyo soyo sepuh
matur nuwun…………………………………………..
April 22, 2008 pukul 3:12 pm |
wew…, pak tomy ternyata sering juga menjenguk tiwi di rumah ini. pak tomy memang pakarnya bahasa jawa tuh. blognya aja banyak bertaburan geguritan dengan pakai bahasa jawa tingkat tinggi dan eksotis. tiwi bisa sering jalan2 ke sana kok. suer deh! *halah*
mbah kakung memberi jalur tol ke mas arjun apa memberikan rambu-rambu untuk hati-hati sama mas arjun… kadang tresnaning anak terumun ing puthu, kata bapak saya kecintaan seorang kakek kepada anaknya lebih cinta terhadap cucunya… mas arjun lakone wayang engkang kados niki lakon nopo nggih ?…
sungkem kulo
November 30, 2008 pukul 11:26 am |
Apik men puisimu nduk aku seneng
matur nuwun
Januari 31, 2009 pukul 3:10 am |
byuh ati soyo suwe sosyo adem moco tulisan sampean mbak
matur sembah nuwun
ok
Maret 10, 2009 pukul 11:40 pm |
tulisane marake aku eling….lan waspada.urip ning negoro iki cen wes ora aman blasss….isin aku.